مراکز جامعه معلولین ایران
 
 
شهريور 1398

1
8 7 6 5 4 3 2
15 14 13 12 11 10 9
22 21 20 19 18 17 16
29 28 27 26 25 24 23
31 30
 
 
نگرش اجتماعی شهرداری تهران الگویی برای دیگر کلان شهرها
در دوران قاجار و پهلوی بلدیه و شهرداری بخش مهمی از اقدامات اجتماعی حوزه شهر و امور اجتماعی شهروندان را برعهده داشته اند و بر اساس شواهد و اسناد موجود رسیدگی به گروه های ویژه از جمله معلولان از وظایف اصلی آن ها بوده است و تاسیس دارالعجزه ها (مراکز نگهداری معلولان) و مراکز بعدی از جمله اقدامات این ادوار بوده است که به گردآوری آن ها از سطح شهر می پرداختند. چرا که عمده معلولانی که در سطح شهر مشاهده می شدند برای گذران زندگی و بهتر گفته شود، برای زنده ماندن به تکدیگری اقدام می‌کردند. اقدام بعدی درمان و رسیدگی بهداشتی آن ها بود و در مرحله بعد آموزش هایی به آن ها داده می شد تا بتوانند مستقلا در جامعه حضور یابند و به مثابه سایر شهروندان زندگی کنند که البته با ایده آل فاصله بسیار داشت.

بعد از انقلاب اسلامی و با شکل گیری سازمان بهزیستی و سایر نهادهای اجتماعی دولتی و انقلابی، این وظایف از شهرداری منتزع شد و شهرداری در حوزه اجتماعی به خصوص معلولان صاحب مسوولیتی نبود. البته به جز بحث مناسب سازی اماکن و محیط های فیزیکی که مسوولیت اجرای آن به شهرداری محول شده بود.

در دهه اخیر شهرداری تهران به واسطه ایجاب ارتباط مستقیم با شهروندان، ارتقای مفهوم و جایگاه عملی شهروندی، تعدد و تنوع  نیازهای شهری و شهروندان، برطرف نشدن کامل این نیازها به خصوص برای افراد دارای معلولیت توسط سازمان های متولی این امر، پیچیده شدن مسایل اجتماعی شهر و لزوم توسعه وظایف شهرداری برای تسلط کافی به امور شهری، به مسایل اجتماعی شهر ورود و مداخله سازمانی بیشتری کرد تا بتواند گره گشای امور شهروندان و تسهیل در اداراه بهتر شهر باشد.

 البته لازم به ذکر است که اقدامات و نگرش اجتماعی شهرداری تهران الگویی برای دیگر کلان شهرها خواهد بود.

به هر حال این حضور منجر به اقدامات متعدد و گسترده ای شد که در ادامه به آن اشاره می شود :

-   عملیات گسترده مناسب سازی در سطح شهر، معابر، پارک ها، ساختمان های اداری و عمومی؛

- اقدامات در خصوص بهینه سازی وسایل و ایستگاه های حمل و نقل عمومی (اتوبوسرانی و مترو) و تجهیز اتوبوس های ویژه با قابلیت حمل افراد دارای صندلی چرخدار و راه اندازی سامانه حمل و نقل ویژه معلولان؛

- اقدامات حمایتی از سازمان های غیردولتی (NGO) و گروه های حوزه افراد دارای معلولیت برای تقویت اجرایی و عملیاتی این سازمان ها و گروه ها در امور تخصصی شان همانند ایجاد کانون معلولان شهر تهران؛

- اقدامات فرهنگ سازی و در اختیار نهادن فضاها و امکانات فرهنگی در جهت اعتلای جایگاه اجتماعی- فرهنگی و شهروندی افراد دارای معلولیت؛

- اقدامات متعدد در حوزه سلامت افراد دارای معلولیت و پیشگیری از معلولیت و ارایه خدمات و آموزش های لازم در این خصوص و راه اندازی بخش های تخصصی در این زمینه همانند اداره کل سلامت شهرداری تهران البته با رویکرد اجتماعی و نه پزشکی؛

- اقدامات مختلف در حوزه ورزش تخصصی و عمومی معلولان و حمایت های اساسی در این زمینه از جمله راه اندازی ورزشگاه تخصصی قمربنی هاشم در فداییان اسلام؛

- ارتقای جایگاه شهروندی افراد دارای معلولیت از طریق نشان دادن توانمندی های آن ها و نقش آنها در توسعه شهری؛

- ایجاد شورای مشورتی شهردار تهران در امور معلولان و مشاوره با نخبگان و سازمان های حوزه معلولان در بخش های مختلف و نیز بهره گیری از توانایی تصمیم گیری و نظارتی آن ها؛

- مشارکت فعال در برگزاری مناسبت های اجتماعی حوزه افراد دارای معلولیت با توجه به تنوع آن به منظور ایفای نقش اجتماعی شهرداری و همگام سازی شهر با این امر همراه با تبلیغات و فعالیت های اجتماعی- فرهنگی در سطح شهر؛

- ورود جدی به موضوعات اجتماعی مرتبط با معلولان در حوزه تصمیم گیری و برنامه ریزی های کلان و خرد شهری که همزمان شد با انتخاب دکترصابری- با معلولیت نابینایی- در شورای شهر تهران که نقش مشارکتی افراد دارای معلولیت و لزوم حضور آنها در نهادهای تصمیم گیری و برنامه ریزی شهری را اثبات کرد؛

- بسترسازی در جهت اشتغال معلولان و راه اندازی آموزش های منجر به اشتغال معلولان از طریق مجموعه های شهرداری و سازمان های فعال در حوزه معلولیت.

بی تردید این اقدامات تحول بی بازگشت و توسعه ارزشمندی را در حوزه شهری و شهروندی افراد دارای معلولیت بنیاد نهاد و وضعیت اجتماعی معلولان در سطح شهر بهبود اساسی یافت. ولی با این حال با توجه به عقب ماندگی های بسیار در این زمینه هنوز احساس شهروندان دارای معلولیت با رضایت مندی کامل، همراه نیست و هنوز اقدامات گسترده و بدون وقفه دستاندر کاران شهرداری در زمینه های اجتماعی شهر ضرورت دارد و در این میان کاستی ها، موانع جدی و اساسی پیش روی برنامه ریزان و تصمیم گیرندگان شهری قرار دارد که باید به آن توجه مدیریتی و برنامه ریزی شده شود که برخی موارد همراه با توصیه های بهبودبخش به شرح زیر است :

- اعمال سلیقه های مدیریتی مختلف که گاهی از میزان اولویت اقدامات اجتماعی این سازمان شهری می کاهد؛

- کندی تغییر نگاه مدیریت شهری از حوزه عمرانی و شهرسازی به حوزه اجتماعی به خصوص درباره افراد دارای معلولیت همزمان با تغییرات سریعی که انجام شده است و برای انجام اصولی امور اجتماعی و اولویت بخشی آن مشکلات متعددی به وجود آورده است؛

- رهاشدگی بخش های ایجادی در حوزه معلولان که بدون حمایت پیوسته قادر به ارایه خدمات موثر نیستند. همانند سامانه حمل و نقل معلولان که از کاهش ون های مناسب سازی و تعداد زیاد متقاضیان خود در سطح شهر، رنج می برد و تاکنون اقدام جدیدی در این مورد انجام نشده است؛

- نقطه ای بودن و مقطعی بودن مناسب سازی های شهری و علاوه بر این عدم نظارت کافی با این امر و بهسازی مناسب سازی های پیشین که وضعیت آن را در شهر بزرگ تهران به طور پراکنده و بدون اتصال به هم نشان می دهد و لازم است که مناسب سازی معابر، پارک ها و ساختمان های اداری و عمومی به هم متصل شوند و تبدیل به نقشه مناسب سازی یکپارچه ای شوند؛

- عدم تسریع و تکمیل به موقع مناسب سازی ایستگاه های اتوبوسرانی و مترو با وجود افتتاح خطوط جدید بی آر تی و مترو جهت تسهیل تردد افراد دارای معلولیت و اتصال آن به مکان های اصلی رفت و آمد معلولان؛

- نوسان داشتن خدمات و عدم آموزش های مدیران و کارکنان حوزه فعالیت های شهری به خصوص بخش اجتماعی آن برای ارایه خدمات موثر و پیوسته به افراد دارای معلولیت؛

- ناپیوستگی اقدامات فرهنگی و به خصوص بحث فرهنگ سازی حوزه معلولان و انحصار یافتن این اقدامات به روزهایی خاص مانند روز جهانی معلولان، نابینایان، ناشنوایان و از این دست در حالی که باید این برنامه ها را به طور پیوسته و تاثیرگذار در طول سال تداوم یابد و موجب تغییر ذهنیت های اجتماعی شود؛

- حضور موثرتر و نهادینه تر افراد دارای معلولیت در حوزه تصمیم گیری و نظارت موارد مرتبط با خودشان با ناهماهنگی ها و ناپیوستگی هایی همراه بوده است و لازم است شورای مشورتی شهردار تهران در امور معلولان و کانون معلولان شهر تهران احیا و ساماندهی مجدد شود؛

- سست بودن پایبندی قانونی سازندگان و پیمانکاران ساختمانی به اجرای مفاد فصل دوم قانون حمایت از حقوق معلولان فصل در خصوص مناسب سازی و لزوم نظارت جدی تر این قانون با یاری سازمان های غیردولتی حوزه معلولان.

امید است در ادامه راه همراه با تلاش، همفکری و همکاری بیشتر این راه برای همه افراد دارای معلولیت هموار شود و شاهد حضور و مشارکت حداکثری آن ها در امور شهر خودشان باشیم
   1398/6/8 10:24

 
 
  | | | |  
   
کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به جامعه معلولین ايران می باشد
تهران ،خیابان مطهری ، بعد از چهارراه سهروردی، روبروی کوچه یوسفیان ، پلاک 55
تلفن:  4 - 88455002 ، فاکس: 88455001
پست الکترونیک : info@iransdp.com
نام کاربری : 
کلمه عبور : 
 
ثبت نام فراموشی کلمه عبور